هشدار از غرورزدگیها
(به هنگام تلاوت آیهی 6 سورهی انفطار، «ای انسان، چه چیز تو را در برابر پروردگار کریمت مغرور ساخته است»، فرمود:)
برهان گناهکار، نادرستترین برهانهاست و عذرش از توجیه هر فریبخوردهای بیاساستر و خوشحالی او از عدم آگاهی است. ای انسان! چه چیز تو را بر گناه جرأت داده و در برابر پروردگارت مغرور ساخته؟ و بر نابودی خود علاقهمند کرده است؟ آیا بیماری تو را درمانی نیست و خوابزدگی تو بیداری ندارد؟ چرا آنگونه که به دیگران رحم میکنی، به خود رحم نمیکنی؟. چه بسا کسی را در آفتاب سوزان میبینی، بر او سایه میافکنی یا بیماری را مینگری که سخت ناتوان است، از روی دلسوزی بر او اشک میریزی، ولی چه چیز تو را بر بیماری خود بیتفاوت کرده و بر مصیبتهای خود شکیبا و از گریه بر حال خویشتن باز داشته است؟ در حالی که هیچ چیز برای تو عزیزتر از جانت نیست! چگونه ترس از فرود آمدن بلا، شبهنگام تو را بیدار نکرده است، که در گناه غوطهور و در پنجهی قهر الهی مبتلا شدهای؟
- نهجالبلاغه، خطبه 223