نوس (Nous)

یکی از لذات کوچک اینجانب، شنیدن سلام‌ یا خداقوت‌های تصادفی در پیاده‌روی‌ است.

لذت دیگر، تماشای لبخندِ بچه‌های وروجک توی پارک‌ها و پیاده‌روهاست؛ بچه‌ها معجزه‌ی زندگی‌اند؛ خیلی وقت‌ها این بچه‌ها هستند که دست آدم‌بزرگ‌ها را می‌گیرند.

خنده‌ی کودک عشق است، جلوه‌ی کمالِ معصومیت است، طغیان لطف و ملاحت دیریابست، افتخار به پاکی و صفاست، غرور بر پای ایستادن است، صلح است، چیزی از وجود نادانی است که همه چیز می‌داند. این خنده‌ی آسمانی محسوس و خدای‌دیده است!

- ویکتور هوگو

(ترجمه‌ی نصرالله فلسفی)