ترانه 89
ما بیتفاوت زندگی کردیم
این زندگیکردن خودش جنگه
ما کوه بودیم رو به روی هم
خاطرمون از هم یه مشت سنگه
از اون همه احساس بین ما
حسی به جز عادت نمیمونه
ما داغ بودیم و نفهمیدیم
چیزی از این حالت نمیمونه
توو این اتاق تنگ و دلگیرم
تا باقیِ عمرم یجور سر شه
من از خودم فاصله میگیرم
دیوار هی نزدیکتر میشه
میخندم و دردامو میشمارم
تلخه ولی شاید دلم وا شه
وقتی برای غصههام جا نیست
دیوارو هل میدم غمام جا شه
وقتی برای غصههام جا نیست
دیوارو هل میدم غمام جا شه
دیوارو هل میدم غمام جا شه
از بس که احوالم پریشونه
دیوار با من همزبون میشه
اما سر هر چیزِ بیمورد
باهم دوباره حرفمون میشه
وقتی یه آدم پای احساسش
هر چیزیو که داره میبازه
تنهایی از اون آدمِ عاشق
یک کوه بیاحساس میسازه
ما کوه بودیم رو به روی هم
خاطرمون از هم یه مشت سنگه
ما بیتفاوت زندگی کردیم
این زندگی کردن خودش جنگه
محسن یگانه