ترانه ۹۲
نوس
،
درحال بارگذاری..
پس از آن غروبِ رفتن
اولین طلوعِ من باش
من رسیدم رو به آخر
تو بیا شروع من باش
شبو از قصه جدا کن
چکه کن رو باور من
خط بکش رو جای پایِ
گریههای آخرِ من
اسمتو ببخش به لبهام
بیتو خالیه نفسهام
قد بکش رو باور من
زیرِ سایهبونِ دسهام
خوابِ سبزِ رازقی باش
عاشقِ همیشگی باش
خستهام از تلخیِ شب
تو طلوعِ زندگی باش
من پر از حرفِ سکوتم
خالیام! رو به سقوطم
بیتو آبیِ عشقت
تشنهام، کویر لوتم
نمیخوام آشفته باشم
آرزوی خفته باشم
تو نذار آخر قصه
حرفمو نگفته باشم
ترانه مکرم